شرایط تصمیم گیری

2- شرایط مخاطره:

این درزمانی است که مدیریک کسئله رامی شناسدواطلاعات کافی برای شناخت راه حل های ممکن دراختیارداردوبراساس این اطلاعات احتمال کسب نتیجه مطلوب ازهرراه حل راتخمین می زند.برخلاف شرایط اطمینان درشرایط مخاطره احتمال وجوداردوبه همین دلیل سازمانهاتلاش می کنندتایتوانندمخاطره ای راکه جز جدانشدنی تصمیماتشان است تخمین بزنند.

3- شرایط عدم اطمینان:

دراین شرایط مسائل وانواع راه حل های جایگزینی معمولامبهم اندوبخوبی شناخته نشده اند.درشرایط عدم اطمینان تصمیم گیرنده رای انتخاب راه حل مسائل ازسه شیوه استفاده می کنند

1- حداکثرحداکثرها:دراین شیوه بهترین نتیجه ازبین بهترین نتایج راه های ممکن درشرایط محیطی موردنظرانتخاب می شود.این شیوه ای خوش بینانه است که دران تصمیم گیرنده فرض می کندبرای هرراه ممکن بهترین نتیجه حاصل می شودواوبهترین انهارابه عنوان تصمیم برمی گزیند.

2- حداکثرحداقل ها:این شیوها ای بدبینانه است واین طورفرض می کنندمه برای راه حل های ممکن بدترین نتیجه درشرایط محیطی موردنظرحاصل خواهدشدوبنابراین بایدبه عنوان بهترین تصمیم بهترین راازمیان بدترین هاانتخاب کند

3- روش موردانتظار:دراین شیوه باتوجه به اینکه هیچ گونه احتمالی برای شرایط محیطی قابل پیش بینی نیست وبه علت نبودن اطلاعات کافی احتمال برای وقوع شرایط مختلف یکسان فرض می شودوبراساس ارزش موردانتظارتصمیم گیری به عمل می آید