تصمیم گیری

مادونوع تصمیم گیری داریم1-برنامه ریزی شده2- برنامه ریزی نشده.که ازتصمیم های برنامه ریزی شده برای حل مسائل خوش ساختاراستفاده می کنندامادرصورتی که مسائل بدساختارباشندمدیران مجبورندبرتصمیم های برنامه ریزی نشده اتکاکنند.

1- تصمیم برنامه ریزی شده:

هنگامی موقعیتی اغلب اتفاق می افتدویاخوش ساختارومنظم است مدیرتصمیم برنامه ریزی شده اتخاذمی کند.این تصمیم براساس روش هاوقوانین وخط مشی ها(اهنمای تصمیم گیری اندوچهارچوب وسیعی ایجادمی کنندکه مدیران درمحدوده آنهابایدتصمیم های آتی رااتخاذکنند)نوشته شده است.درموقعیت های تکراری راه حل هابه آسانی بدست می آید.اگرمسئله ای تکراری وروزمره باشدوعوامل تشکیل دهنده آن قابل تحلیل وپیش بیتی باشدمی توان درباره ان برنامه ریزی کرد.البته این نوع تصمیم ازادی مدیررامحدودمی کندزیراسازمان به جای فردتصمیم می گیرد.

2- تصمیم های برنامه ریزی نشده:

این نوع ازتصمیم بامسائل غیرمعمول استثنایی وبدساختارسروکاردارد.اگرمسئله ای تکراری نباشدکه بتوان برای آن خط مشی تعیین کردیابسیارمهم باشدکه به برخوردخاصی نیازداشته باشدبایدباتصمیم گیری برنامه ریزی نشده حل شود.درواقعیت مدیران بیشتربامسائل مهمی درگیرهستندکه نیازبه تصمیم گیری برنامه ریزی نشده دارند.معمولامدیران سطح پایین سازمان اساسابامسائل اشناوتکراری مواجه اندبنابراین ازتصمیمات برنامه ریزی شده بهره می گیرند.ومدیران سطوح بالاازتصمیمات برنامه ریزی نشده استفاده می کنند.تصمیمات برنامه ریزی شده کمتربه بینش وبصیرت وقضاوت نیازدارد.درحالی که تصمیمات رنامه ریزی نشده نیازداردبه بینش بصیرت وتوانایی خاص.